WSPÓLNA PLATFORMA EDUKACYJNA EFLA

  

Poniższy tekst jest skrótem dokumentu Draft Landscape Architecture common education platform (APPENDIX 2 ) z protokołu Komisji Edukacji EFLA (European Foundation of Landscape Architecture) z dnia 12.12.2004

Prezentuje przygotowywane przez Komisję Edukacji EFLA pod kierunkiem profesora Roberta Holdena minimum programowe w standardach nauczania kierunku architektura krajobrazu w szkołach wyższych Unii Europejskiej.

Niniejsze skrótowe tłumaczenie dotyczy wersji zamieszczonej w Internecie na stronach http://www.efla.org/Docefla/DWL/Minutes%20educcom%202004%20EN.pdf  przygotowała Beata J. Gawryszewska. Konsultacja językowa Krzysztof Herman & Angela Childs

Celem przygotowywanego przez EFLA (Europejską Fundację Architektury Krajobrazu) wspólnego porozumienia, zapisanego w przedstawionym poniżej dokumencie jest, aby architektura krajobrazu nie reprezentowała niższego poziomu kształcenia w krajach członkowskich Unii Europejskiej niż inne, pokrewne zawody.

 

WSTĘP

Opisane są w nim cele i zasady EFLA, zawarte w Statucie fundacji,  zatwierdzonym przez walne zgromadzenie w dn. 28 Października 1989 roku. Cele EFLA można określić jako:

- reprezentowanie zawodu architekta krajobrazu w europejskich programach ramowych;

- promocja uczestniczenia architektów krajobrazu w kształtowaniu krajobrazu zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz dążenie do tego, aby uczestnictwo architektów krajobrazu w tym procesie stało się normą w krajach członkowskich Unii Europejskiej;

- podniesienie standardów zawodowych w pracy architekta krajobrazu w krajach Unii Europejskiej i przyczynianie się do tego, aby zawód ten był rozpoznawalny w krajach, gdzie jeszcze nie jest uznawany;

- podniesienie poziomu i jakości kształcenia na studiach kierunku architektura krajobrazu we wszystkich krajach, tak aby móc osiągnąć dwa wyżej wymienione cele, uwzględniając wyniki badań naukowych oraz rozwój tej dyscypliny i wiedzy o przedmiocie - również poprzez międzynarodową wymianę.

 

Cele Komisji Edukacji EFLA

- wspieranie rozwoju kierunku architektura krajobrazu w krajach Unii Europejskiej i jego monitorowanie oraz sprawdzanie zgodności z celami wyznaczonymi przez EFLA;

- pomoc w promocji studiów i badań, wymiana wiedzy i informacji technicznych;

- stymulacja i promocja wymiany naukowej pomiędzy państwami członkowskimi.

 

CELE KSZTAŁCENIA na kierunku ARCHITEKTURA KRAJOBRAZU

We wstępie do tej części dokumentu , w celu uzasadnienia konieczności utworzenia wspólnej platformy edukacyjnej autorzy odwołują się do Deklaracji Bolońskiej (Bologna Declaration 19 czerwca 1999 tekst dostępny  http://www.cepes.ro/information_services/sources/on_line/bologna.pdf ) i innych dokumentów, wydanych przez Komisję Edukacji EFLA. Dalej następuje próba ogólnego zdefiniowania zawodu architekta krajobrazu:

 

ARCHITEKT KRAJOBRAZU

Planuje i projektuje wiejskie i miejskie krajobrazy, tak aby zaspokoić potrzeby społeczne, przyrodnicze, estetyczne i funkcjonalne. Działania te opierają się na wiedzy o procesach przyrodniczych i wartościach kulturowych, a także podkreślają ciągłość procesu kształtowania się krajobrazu oraz możliwości i ograniczenia napotykane podczas ingerencji architekta krajobrazu w istniejące środowisko.

Aktywność ta wymaga umiejętności przygotowywania ekspertyz o charakterze metodologicznym i funkcjonalnym, połączonych z kreatywnością oraz opartych na podstawach wiedzy z wybranych obszarów wiedzy humanistycznej, nauk technicznych i stosowanych.

Celem kształcenia architektury krajobrazu jest przygotowanie specjalistów do pełnienia tak określonej roli w społeczeństwie.

 

WYMOGI MINIMUM EDUKACYJNEGO

Minimalny okres kształcenia na poziomie szkoły wyższej, to 4 lata pełnych studiów, na które składa się:

- stopień licencjacki (bachelor) – 3 lata studiów na kierunku architektura krajobrazu dające w sumie 180 punktów ECTS (European Credit Transfer System) (ECTS  http://europa.eu.int/comm/education/socrates/ects.html#cl )

i

- poziom magisterski (minimum 1 rok), 60 ECTS

 

albo

 

- licencjat - 3 lata, 180 ECTS w dyscyplinie pokrewnej

i

- kurs 2 letni („konwersja”, w związku ze zmianą dyscypliny) z min. 90 ETCS na poziomie magisterskim

 

albo

 

- stopień magistra (300 ETCS, z których minimum 60 ETCS było zaliczonych na poziomie studiów magisterskich) (typowy pięcioletni program studiów)

 

albo

 

Jest kwestią do rozstrzygnięcia (trwają rozmowy na ten temat) czy może to być 4- letnia niemiecka Fachhochschulen (program licencjacki, 240 ETCS)

 

STRUKTURA KIERUNKU

W ramach wspólnej struktury kierunku architektura krajobrazu dla wyższych szkół europejskich są przewidziane minimum 4 lata studiów, w ramach których realizowane są cztery podstawowe cele nauczania:

- rozwijanie umiejętności projektowania i planowania, oparty na kreatywności i talencie artystycznym oraz zdolności do logicznego myślenia;

- rozwój intelektualny, oparty na szerokich podstawach i umiejętności refleksji nad wiedzą humanistyczną oraz na znajomości procesów przyrodniczych;

- opanowanie umiejętności (know-how) technicznych, w celu rozumienia skutków i wpływu na krajobraz decyzji projektowych i planistycznych;

- zrozumienie zróżnicowanej roli architektów krajobrazu, pełnionej w zespołach interdyscyplinarnych i nabycie zdolności do kierowania procesem planowania krajobrazu.

 

Celem Programu Nauczania Architektury Krajobrazu jest rozwijanie wrażliwości, wiedzy, zdolności intelektualnych i umiejętności studentów, składających się na umiejętności projektowe i planistyczne.

 

Dalej następuje informacja na temat różnych wariantów i możliwości kształcenia, z położeniem nacisku na poszczególne elementy programu, w ramach różnic pomiędzy szkołami (placówkami i stylami) architektury krajobrazu, specjalistami je reprezentującymi, wreszcie potrzebami i możliwościami krajów, w których to kształcenie ma miejsce.

 

Na kolejnych stronach dokumentu są wymienione konkretne umiejętności i obszary wiedzy, które powinien posiąść architekt krajobrazu, reprezentujące ww. cele nauczania, wraz z przedmiotami i kursami, które mają te obszary tworzyć.

 

OBSZARY WIEDZY I UMIEJĘTNOŚCI

Na wymienione obszary wiedzy składają się wykazy podstawowych kierunków kształcenia. Nie włączono w nie, obecnych w każdym programie studiów, przedmiotów podstawowych, takich, jak: matematyka, fizyka, chemia, botanika ogólna, języki obce itd., a jedynie przedmioty zawodowe. Nazewnictwo podstawowych kierunków kształcenia ma charakter raczej ilustracyjny i nie stanowi obowiązującej listy nazw przedmiotów.

 

  1. Projektowanie i planowanie krajobrazu

 

Teoria projektowania i planowania.

Zdolność do interpretowania ogólnych potrzeb i celów występujących w społeczeństwie i ich transponowania na zasady, strategie i metody projektowania krajobrazu.

 

Kursy i przedmioty: teoria architektury krajobrazu i planowania, metody projektowania i planowania oraz ich aplikacja w konkretnych przypadkach studialnych.

 

Umiejętności projektowe i planistyczne

Rozwój kreatywności i wrażliwości na formę, kolor i fakturę; zdolności do tworzenia koncepcji w przestrzeni i czasie, przywoływania i nakreślania wizji.

 

Kursy i przedmioty: projektowanie podstawowe, rysunek odręczny, malarstwo, modelowanie, wzornictwo.

 

Zdolność dostosowania nowych projektów do istniejącego środowiska poprzez możliwość całościowego planowania w skali regionu, z naciskiem na potencjał środowiska oraz jego zapotrzebowania i uwarunkowania wizualne i ekologiczne.

 

Kursy i przedmioty: studyjne projekty planowania krajobrazowego, kurs planowania regionalnego

 

Rozwój umiejętności komunikacji, negocjacji i prezentacji

 

Kursy i przedmioty: ćwiczenie ustnej prezentacji, kursy językowe, rysunek odręczny, rysunek techniczny, makietowanie i modelowanie, grafika komputerowa.

  

  1. Człowiek, społeczeństwo i środowisko

 

Historia i teoria krajobrazu

Wiedza na temat podstawowych koncepcji określających relacje pomiędzy człowiekiem, jego środowiskiem materialnym i społeczno-kulturowym. Ogólne rozumienie pojęć, wartości, wierzeń i zachowań zmieniających się na przestrzeni dziejów.

Wiedza na temat sposobów kształtowania i przemian naszego dziedzictwa i krajobrazu kulturowego Historia osadnictwa, użytkowania terenu, miejsc i zabytków.

Pojęcia i zasady konserwacji i renowacji.

Krajobraz jako proces trwający od przeszłości poprzez teraźniejszość ku przyszłości.

 

Kursy i przedmioty: geografia historyczna, fizyczna, społeczna i ekonomiczna, antropologia, socjologia, psychologia środowiskowa.

 

Historia sztuki, historia architektury, urbanistyki i architektury krajobrazu

Wiedza na temat wkładu sztuki, jako podstawy filozofii, stylu, standardów estetycznych i symbolicznych interpretacji projektowania w architekturę, urbanistykę i architekturę krajobrazu - tak w przeszłości jak współcześnie.

Studia przykładów projektowanego środowiska i budowli w czasach starożytnych i nowoczesnych. Wszystko to w kontekście rozwoju kulturowego, politycznego i ekonomicznego.

 

Kursy i przedmioty: historia i teoria sztuki i krajobrazu, urbanistyki, projektowania parków i ogrodów.

 

Prawo i zasady zarządzania

Wiedza o podstawach polityki środowiskowej i krajobrazowej. Prawo i procedury dotyczące środowiska i krajobrazu. Rola międzynarodowych, narodowych, regionalnych i lokalnych organizacji zarządzających w projektowaniu i planowaniu środowiska.

 

Kursy i przedmioty: prawo i procedury w planowaniu i zarządzaniu środowiskiem

  

  1. Przyrodnicze i funkcjonalne aspekty krajobrazu

 

Ekologia

Wiedza o fizycznych i biotycznych podstawach funkcjonowania systemów przyrodniczych i zdolność doceniania ich istniejących i potencjalnych wartości oraz możliwości rozwoju: identyfikacja potencjału projektowego i planistycznego.

 

Kursy i przedmioty: ekologia ogólna i stosowana, geologia, klimatologia, topografia, gleboznawstwo, hydrologia, fizjologia roślin , roślinoznawstwo, planowanie nasadzeń Zarządzanie parkiem i przyrodą.

 

Rodzaje użytkowania krajobrazu i ich uwarunkowania funkcjonalne.

Wiedza o różnych typach użytkowania krajobrazu, ich rozwoju w czasie, ich wewnętrznego funkcjonowania i wymagań terytorialnych, powiązań i zgodności. Uwarunkowania w kwestii formy i zarządzania.

 

Kursy i przedmioty: funkcjonalne i planistyczne aspekty rolnictwa, osadnictwa, przemysłu, infrastruktury, turystyki i rekreacji.

 

  1. Techniki zarządzania

 

Techniki przetwarzania danych

Wiedza i umiejętności zastosowania technik inwentaryzacji i oceny krajobrazu oraz terenu, wykorzystanie systemów GIS oraz technik komputerowych w procesie projektowania i planowania.

 

Kursy i przedmioty: techniki gromadzenia i oceny danych, analizy krajobrazowe, fotogrametria i fotografia, GIS, grafika komputerowa.

 

Inżynieria i urządzanie krajobrazu

Wiedza na temat technik i materiałów wykorzystywanych w realizacji projektu: modelowanie terenu, drenaż i retencja wód, budowa i urządzanie dróg, chodników, murów, mostów, stawów, strumieni itd. Rekultywacja i odwadnianie terenu. Planowanie nasadzeń, szkółkarstwo, schematy nasadzeń.

Wiedza na temat zasad wytyczania i budowy autostrad, dróg kołowych i tras kolejowych oraz innej infrastruktury.

 

Kursy i przedmioty: konstrukcja budynków, urządzanie krajobrazu, inżynieria wiejska, inżynieria autostrad, inżynieria biologiczna(??)

 

Zarządzanie projektem

Organizacja biura projektowego (prywatnego i „publicznego”). Sporządzanie harmonogramów i specyfikacji prac, kosztorysowanie, kierownictwo budowy i konserwacja obiektów.

 

Kursy i przedmioty: praktyka profesjonalna, ekonomia, marketing, organizacja zarządzania.

 

Zarządzanie krajobrazem

Wiedza na temat relacji pomiędzy projektem parku miejskiego lub wiejskiego a ich długoterminowym użytkowaniem, rozwojem i konserwacją.

 

Kursy i przedmioty: techniki zarządzania krajobrazem, ekologiczne aspekty zarządzania gospodarstwem rolnym.

 

LISTA PROJEKTÓW I ZADAŃ

Lista typowych projektów prowadzonych przez architektów krajobrazu i zadań, w których realizacji biorą on udział, przedstawiona w porządku alfabetycznym (zachowałam kolejność z wersji angielskiej). Lista wskazuje zadania, ale ich nie wyczerpuje ze względu na potrzebę opanowania szerokiego zakresu zadań przez architekta krajobrazu, działającego w różnych skalach i w odmiennych środowiskach.

 

Numery oznaczają rolę w projekcie:

 

1-     odpowiedzialny za całościowe projektowanie i urządzanie

2-     odpowiedzialny za plan nasadzeń

3-     członek interdyscyplinarnego zespołu projektowego i planistycznego

4-     doradca lub konsultant w niektórych aspektach planowania i projektowania jak np. kwestionariusz wpływu na środowisko EIS (Environmental Impact Statement), ocena krajobrazu.

 

Projekt zagospodarowania i plan nasadzeń na lotnisku                            2,3

Ogrody botaniczne                                                                                         1,3

Parki biznesu (business parks)                                                                    2,3

Cmentarze                                                                                                      1

Parki i systemy ekologiczne                                                                         3,4

Studia wpływu na otoczenie i oceny                                                            3,4

Tereny leśne                                                                                                   3,4

Targi i ekspozycje ogrodnicze                                                                     2,3

Pola golfowe                                                                                                  1,2

Wytyczanie i projektowanie dróg i autostrad                                              2,3

Parki i ogrody i historyczne                                                                          2,4

Krajobrazy historyczne                                                                                  3,4

Odnowa i projektowanie osiedli mieszkaniowych                                     2,3

Tereny przemysłowe                                                                                     2,3

Rozwój stref przybrzeżnych nad jeziorami                                                  1,2,3

Rewaloryzacja terenu                                                                                    2,3

Planowanie krajobrazu                                                                                  3,4

Studia możliwości użytkowania terenu                                                        3,4

Turystyka i wypoczynek                                                                                 4

Pozyskiwanie i wydobycie minerałów                                                          3,4

Zabytki i tereny zabytkowe                                                                            2,3,4

Obszary przyrodnicze                                                                                    3,4

Nowe miasta                                                                                                  3,4

Urządzenia rekreacyjne (na zewnątrz)                                                        1,2,3,4

Urządzenia portowe                                                                                       2,3,4

Linie energetyczne                                                                                         3,4

Ogrody prywatne i publiczne                                                                         1

Wytyczanie korytarzy (tras) kolejowych                                                        3,4

Zajezdnie przy dworcach kolejowych (railway yards)                                 2,4

Rekultywacja i odnowa terenu                                                                      2

Planowanie regionalne                                                                                 3,4

Przestrzenie handlowe                                                                                  3,4

Rekultywacja rzek                                                                                          2,3,4

Nasadzenia przydrożne                                                                                  2

Ogrody na dachach                                                                                        1,2

Rozwój obszarów wiejskich/planowanie nowych osiedli, reparcelacja     2,3,4

Ocena wizerunku miasta                                                                                4

Planowanie urbanistyczne                                                                              3,4

Projektowanie campusów uniwersyteckich                                                  1,2,3

Zieleń miejska                                                                                                  1

Miejskie place i strefy piesze                                                                          1,2,3

Tereny składowania odpadów                                                                        1,2